به صفحات روان شناسی رشد خیره شدم و به این فکر میکنم که اگه کنکور نداشتم چه کارهای جالبی میتونستم انجام بدم،ولی خب من کنکور دارم و این تخیلات شیرین چیزی رو عوض نمیکنه(خیلی وحشتناکهه)
پ.ن:نگرانی برای قیمت سالن مطالعه عادیه؟تنها کاری که میتونم بکنم اینه که تشکری عمیق نسبت به پزشک مملکت(متوجهید دیگه؟!)داشته باشم،بوس بهت،خسته نباشی عمویی•_°